Strach należy do podstawowych emocji. Informuje nas o bezpośrednim zagrożeniu w otoczeniu zewnętrznym oraz wzbudza nasz organizm do reakcji na spostrzegane niebezpieczeństwo.
Lęk natomiast jest stanem emocjonalnym, który może pojawić się bez konieczności fizycznego pojawienia się w naszym otoczeniu zagrożenia.
Co to oznacza? Spędzając czas w domu, na wygodnej kanapie możemy doświadczyć stanów lękowych, które objawiają się drżeniem ciała, przyspieszonym biciem serca, poceniem się, zaczerwienieniem, bólem w klatce piersiowej czy uczuciem duszności.
Lęk zazwyczaj jest zorientowany na przyszłość i może być wzbudzony przez myślenie o potencjalnym niebezpieczeństwie, które może mieć charakter subiektywny.

Odczuwanie strachu i lęku jest naturalne i powszechne. Można odczuwać obawę przed trudną rozmową, wystąpieniem publicznym czy podjęciem ważnej decyzji. Emocje te są niezbędne do przetrwania organizmu w danych okolicznościach i umożliwiają adaptację do otoczenia. Gdy te uczucia nas przytłaczają, uniemożliwiają codzienne funkcjonowanie oraz powodują cierpienie psychiczne, to sygnał że mogą rozwijać się zaburzenia lękowe. Wśród nich wyróżniamy fobie specyficzne, zaburzenie lękowe z napadami lęku, zaburzenie lękowe uogólnione, fobię społeczną, agorafobię, zaburzenie obsesyjno-kompulsyjne, ostrą reakcję na stres oraz zaburzenie stresowe pourazowe (PTSD).

Lęk, podobnie jak strach, doświadczany jest na czterech poziomach: emocjonalnym, poznawczym, somatycznym i behawioralnym. Emocjonalnie odczuwamy bezradność, zdenerwowanie i napięcie, czujność i ciągłe rozdrażnienie. Poznawczo spodziewamy się jakiegoś zagrożenia, które jest mniej lub bardziej konkretne. Na poziomie somatycznym doświadczamy ciągłego napięcia mięśni, zmęczenia, trudności z koncentracją, drażliwości czy kłopotów ze snem. Behawioralnie natomiast mamy trudność
ze znalezieniem sobie miejsca, podejmujemy strategie unikowe, które mają nas oddalić od spostrzeganego zagrożenia lub szukamy wsparcia u innych.

Jednym z czynników podtrzymujących zaburzenie lękowe jest stosowanie zachowań zabezpieczających, które mają na celu poradzenie sobie ze spostrzeganym niebezpieczeństwem. Na przykład osobą z fobią społeczną może unikać kontaktu wzrokowego oraz wycofywać się z interakcji z innymi ludźmi w celu zmniejszenia ryzyka, że komuś „wyda się głupia”. Unikanie sytuacji, która wzbudza w nas lęk powoduje, iż wzmacniamy swoje przekonania na temat spostrzeganego zagrożenia i nie sprawdzamy swoich umiejętności poradzenia sobie z nim.

W terapii poznawczo-behawioralnej istotne jest zrozumienie mechanizmu powstawania lęku, sprawdzenia przekonań dotyczących sytuacji lękowej, jak również nas, ludzi i świata, oraz weryfikację tych przekonań. Ważne jest nauczenie umiejętności radzenia sobie z lękiem oraz stopniowe angażowanie się w eksperymenty behawioralne, aby przetestować nowe zdolności oraz poddać weryfikacji „stare i nowe przekonania”.

Słowa kluczowe: lęk, strach, niepokój, konsultacja psychologiczna, konsultacja psychoterapeutyczna, wsparcie, rozmowa wspierająca, pomoc psychologiczna, terapia, cbt

 

Umów się teraz online, wystarczy kliknąć i wybrać specjalistę.

Użyj naszej recepcji online. Wystarczy,
że klikniej "Rezerwuj" poniżej:

REZERWUJ

Zadzwoń, nasza recepcja odpowie
na wszelkie Twoje pytania i umówi wizytę.

+48 538 458 111

Centrum Psychoterapii i Terapii Seksuologicznej Monika Kaszuba, 02-001 Warszawa, Aleje Jerozolimskie 99/19, woj. mazowieckie, NIP: 5681596171 Tel: 538458111 E-mail: kontakt@jasnapsychoterapia.pl